Wat is de spreuken? Latyn sayings

Wat is de spreuken? Dit is in apart soarte fan phraseological. Dêrom, wy bepale it earste sekonde, dws. E. In bredere begryp. Rol, it idioom is in duorsume kombinaasje fan wurden, dat is karakteristyk foar in bepaalde taal. Sa, it earstoan fan sin struktuer bestiet yn in bepaalde taal, kultuer-medium. Wat karakterisearret se? De wurden dêr't se binne gearstald, kin net reordered, - hy ferlear de algemiene sin. Ek de algemiene betsjutting fan in phraseological ienheid kin net bepaald troch analysearjen de betsjutting fan elk wurd apart. Ommers, it is folle djipper ... It fielde de azem fan 'e wiisheid.

Wêr binne de spreuken?

Dus wat is "populêre uteringen"? Wat funksje ûnderskiedt har fan 'e set fan' e oare hichtepunten fan fraseology? It antwurd is koart: in literêre boarne. Sels as de spreuken binne fokt as dictum fan treflik persoanlikheden, se noch brochten ús skriuwen.

It is gjin geheim dat it nivo fan in maatskippij syn kultuer wurdt bepaald troch û.o. it ferskynsel fan de kulturele ûnthâld. Dit is de soarte fan civilizational kontinuïteit kin ferklearre wurde troch it feit dat de oerlevere Latynske spreuken. De Romeinen wienen de praktiken, leaver oan tapast wittenskippen. Harren traktaten oer arsjitektuer, op de lânbou, yn tsjinstelling ta de hjoeddeiske saken literatuer, skreaun yn in figuerlike taal befettet útdrukkingen. It is troch de ûntwikkeling fan it skriuwen fan in tûzen jier fan beskaving berikte ús fol wiisheid spreuken fan keizers, filosofen, generaals.

Âlde Romeinske beskaving dy't produsearre hjoeddeistige útdrukkingen

Periodization fan de ûntwikkeling fan literêre kreativiteit fan Rome wurdt skaaimerke troch syn oarsprong yn de III ieu f. e. faze en syn Zenith yn I ieu f. e, fersierd mei de nammen fan 'e foaroansteande dichters en filosofen -. Ovidius, Cicero, Virgil, Horace.

Ancient faak wie typyske humoristyske kreatyf tinken. Yn it deistich libben, is it foar de hân, Plutarch en Horace wiene net-saai, en boppedat hiel grappich minsken. Se makke optochte bylden fan kleurrike en orizjineel. Wêrom moatte allinne attach grutte ynspannings en as gefolch joech it libben oan in mûs berch! Spreuken fan de Romeinen (deselde berch en de mûs) doe mear as ien kear mei in humoristyske tint neamd binnenlandse dichters en filosofen (bygelyks, Trediakovskij).

Is Latyn dea?

Nei it ynstoarten fan it West-Romeinske Ryk, dat falt op de VI ieu f. e., de Latynske taal, de taal fan de ynternasjonale kommunikaasje fan it âlde Rome, stadichoan wurdt dea, t. e. It ophâlde praten. Lykwols oant 'e ein fan' e XVII ieu foar it nije Europeeske beskaving, it is de skreaune taal: it is libbet en relevant foar de elite fan de beskaafde minsken - wittenskippers, prysters, diplomaten. It is dizze persoanen, net allinnich om te witten hokker spreuken, mar ek te brûken se yn harren ferhannelingen, hja fertelde ús de gruttens opnommen yn harren âlde tinken. Wiswier, leave lêzers, jimme sels hawwe net ien kear moete yn 'e boeken of yn' e Russyske oersetting klonken wurden, ien kear spriek de grutske Romeinen. Lit ús bring mar guon fan harren.

Latyn útdrukkingen yn Europa

It avansearre struktuer fan de Latynske taal yn as gefolch tiid waard de basis foar de fierdere ûntwikkeling fan 'e Italjaanske taal, Frânsk, Portugeesk. Lykwols, syn byldspraak en frazeologichnost tsjinne syn moderne tapassing.

Hy is noch altyd de offisjele taal fan de bysûndere katolike Vatican State. Boppedat, de Latynske taal wie en bliuwt de taal fan Europeeske wittenskip. Winged útdrukking yn 'e Latynske taal, makke yn it midsieuske Jeropa. Foma Akvinsky, Thomas More, Fransua Viyon (de list giet op) wienen de opfolgers fan de oprjochting fan it Latynske fan fraseology.

Latyn útdrukkingen bekend yn Ruslân

It is de taal fan 'e wittenskip, it fêststellen derfan Romeinske útdrukkingen, se makke har wurken troch Russyske wittenskippers, lykas MV Lomonosov, NI Pirogov. Yn it bysûnder, is it de eare fan Michail Vasiljevitsj fierder, mar yn Russyske, de tradysje fan Vergilius, plante se yn it gedicht "Monument".

Lykwols, al yn 'e XIX ieu., Ik skreau A. S. Poesjkin yn "Eugene Onegin" roman, wurdt in "Latyn is net yn swang." En nei de Oktoberrevolúsje, de Latynske taal, oant no ta ferplichte foar stúdzje yn in middelbere skoalle (ûnthâlde it haadstik "Latyn eksamen" út it "Jeugd" L. N. Tolstogo) waard ynlutsen. Lykwols, by de hjoeddeistige tiid - it tiidrek fan de massa kultuer - Latynske spreuken wer yn it foardiel. Se neame skriuwers, ynfloedrike personages se ta oan de famylje wapen. Boppedat hjoed in soad oplieding minsken as dat nedich is klam op bepaalde ideeën brûke se in skriuwen. Sa'n kreativiteit wurdt rjochtfeardige: brevity fan de Latynske tekst, de djipte en de betsjutting besletten leit yn it âlde tradysje altyd meitsje it oantreklik.

Oer Russyske sayings

It sin Russyske sayings, keare nei harren betrouber skathûs - Gold Russyske literatuer fan de XIX ieu, ferrike de wrâld kultuer fan 'e nammen fan Poesjkin, Lermontov, Griboedov, Krylov, Belinski, Gogol, Toergenjev, Tolstoj, Dostojevski. It wurk fan dy klassikers is in romhertige boarne fan harren. True kenners fan literatuer wit troch hert in soad populêre uteringen, dy't fol satiryske romans, fabels, blijspullen, ferhalen.

Tink oan, bygelyks Krylov syn fabel "De Spiegel en de aap." Sayings, as wy sjogge, befettet ek in lyts poëtyske wurken, dat kin maklik ûnthâlden en bern.

Piid en djipte fan de skriuwer syn tinzen ûnderskiedt fabel boppe lines "De Spiegel en de aap." Dizze wirden, sûnder mis - hiel moderne ek hjoed. Jawis, foardat jo evaluearje it gedrach fan in oare persoan, dan moatte leare te ûnderkennen harren eigen sterke en swakke punten.

It soe wêze unfair, analysearjen it wurk fan 'e gouden ieu fan de literatuer, net om te merken dat de meast romhertich boarnen fan literatuer dizze aphoristic útdrukkings, útsein Krylov syn fabels, binne it produkt fan: Griboyedov - "Wee út Wit", Fonvizin - "De Minor" wurket Kozmy Prutkova.

Oan it begjin fan 'e XX ieu yn' e oprjochting fan aforismen slagge Vladimir Majakovski, de auteurs Ilf en Petrov, M. Boelgakov. Oanwêzich ferskate populêre útdrukkings dy't komme by ús út de Russyske literatuer:

Rol, dy phrases faak falle wei ûnder de ferskate basis kommunikative omstannichheden, krekt as jo moatte discreetly jouwe in gearfetting fan wat der bart. Koartsein, fans fan de grutte Russyske literatuer net nedich lang te ferklearjen hokker spreuken.

Idiom oanmakke troch de Bibel

It soe wêze unfair net te ferjitten in grut reservoir fan resistant idiomatysk konstruksjes bibelske oarsprong dat ynnimme in wichtige niche yn 'e moderne kommunikaasje en wrâldbyld. Se figuerlik, figuerlik bydrage oan de foarming fan hegere morele en geastlike wearden fan 'e persoan. Ommers, ek de hjoeddeiske kalinder datearret "út de berte fan Kristus."

Christian útdrukkingen binne net allinne in soad minsken dy't leauwe. Sûnt âlde tiden, de kultuer fan ortodokse Ruslân en foldwaan harren deistich libben. Dat net foarkomme sels desennia stiet de saneamde wittenskiplike ateïsme. Wierskynlik elk fan ús, te krijen ûnderwiis, net ien kear heard fan leararen bibelske útdrukking, waard winged: "Witte hoe't Us Heit" (.. Ie bêst, hert). Jo akkoard dat yn it deistich libben binne net ûngewoan, in protte útdrukkingen fan bibelske komôf. Foarbylden fan dizze kin wêze "losrinnende skiep", "oanstjit", "Kiss fan Judas".

konklúzje

Histoarisy en taalkundigen stelle dat it auteurskip fan 'e term "populêre útdrukking" eigendom fan de âlde Griken te Homer. It wurdt neamd hast yn 'e moderne sin is it noch yn' e "Ilias" en "Odyssey." Lykwols, betsjut dit dat it ferskynsel net foarkomme yn eardere beskavingen?

Lykwols, ferkenning fan de aard fan dit soarte fan fraseology, kinne wy sjen dat harren opwekjen en genereart in bepaalde kulturele omjouwing. Se ferrykjen spiritueel. In man dy't brûkt populêre uteringen, eins rjochtet him ta de assosjative tinken fan gesprekspartners, harren kultureel potinsjeel.

Miskien is sa, afwerking it artikel, kinne wy konkludearje dat de frekwinsje fan it brûken fan populêre uteringen yn it deistich kommunikaasje minske tsjûget fan it nivo fan syn kulturele ûntwikkeling.