De morele, dy't de fabel hat "The Crow and the Fox" Krylova IA

In fabel is in ferhaal fan in lyts grutte, skreaun benammen yn in satiryske styl en hat in bepaalde semantyske lading. Yn 'e moderne wrâld, as fakses faak lûdberne en deugden, op it tsjinoerstelde, binne net eare, dy soarte fan kreativiteit siket spesjale urginsje en is de weardefolle. Ivan Andreevich Krylov is ien fan 'e treflike auteurs dy't wurkje yn dit genre.

Fabel "De krom en de foks"

Krylova wurdt altyd folle ûnderskiede fan oare fabulisten dat hy wit hoe't se letterlik yn deselde 20-50 linen sjen litte, in wier dramatysk ferhaal. De helden fan syn wurken wurde foarlêzen oan de lêzer, harren personaazjes wurde langer fergetten.

De fabel "Crow and Fox" Krylov waard yn 1908 yn it literêre tydskrift "Dramatic Herald" publisearre. It perseel, neffens har basis, is bekend fan âlde tiden. Dommere krûd en flaaikende fox is no en dan ferskine yn literatuer út ferskate folken. Yn alle soartgelikense wurken kin ien en deselde moraal ferwurde wurde, it sjen fan 'e miel fan' e skjinne en de smelle geast fan in persoan dy't it weardet. It fabel fan 'The Crow and the Fox' Krylov is fanwege it ferskil dat it net de flaaier is, dy't blamearre is, mar dejinge dy't syn wurden leaut. Dêrom is de krûme fan alles bedoeld, wylst de Fox har har "stik tsiis" fertsjinnet.

Fables fan Aesop en Lessing

As hjirboppe neamd wurdt, is it ynstruktive ferhaal oer de swarte fleugige fûgel en de reade-skuldige fraud net neamd. Foar Krylov hawwe in soad auteurs it brûkt, mar de bekendste fan har binne de twa - Aesop en Lessing.

Aesop, dy't yn 'e VI-V ieftich foar Kristus wenne, leaude dat syn fabel "De Raven en de Fox" oanwêzich is foar de "ûnfredeare minske". Sels syn foks, oars as Krylov's, net fuort fuort fuort, mar earst skopt op in fûgel dy't iten ferlern hat. In oar ûngemaklik ferskil tusken de twa produkten is de kulinarêre gewoanten fan 'e krûme. De wurden fan 'e fabel "Crow and Fox" Krylow: "In stjerre wat earst god stjoerde in stik tsiis." By Aesop stjoerde de Crow de krûden net, en de fûgel sels stole in stik fet fan ien.

Lessing, dy't in tiidgenoat fan Krylov is, gie in bytsje fierder as Aesop en fergiftige it fleis ferfolle troch de fûgel. Sa woe hy de fox straftje, dy't úteinlik in skriklike dea stjerre, foar har sykopoanens en flaaik.

Nasjonale identiteit IA Krylov

In soad ûndersikers fan Krylov's kreativiteit, nei it analysearjen fan de fabel fan "The Crow and the Fox", wize hoe't hy suksesfol behannele waard om de karakteren te typen foar it beskreaune epoch. Dizze funksje, nettsjinsteande allegear fairytale karakter, is karakteristyk foar oare fan syn wurken. Dêrom wurdt Ivan Andreyevich de heit fan Russyske realisme neamd.

In ienfâldige en tige begryplike pleats fan fabel hat syn relevânsje net folle foar in soad generaasjes. Dit is dus it feit dat Krylov as basis fan syn wurk de wichtichste lizes en swakkens fan 'e minske naam, en se bleaune itselde as dy fan syn tiidgenoaten.

De libbende Russiske taal, dêr't alle fabel's fan Ivan Andreevich skreaun binne, is net folslein ferfeling. It is dúdlik foar elkenien sûnder útsûndering. Om de lêzer it leare better yn 'e knibbel leare te learen, oan' e ein fan it wurk lit de skriuwer altyd har moraal liede. Ien fan 'e pear útsûnderingen is de fabel "The Crow and the Fox". Krylov yn dat is mear ynteressearre yn it proses fan hoe't de Crow, ûnder ynfloed fan 'e flier, begjint te wêzen syn betsjutting en superioriteit.

Fermelding

De rike ferovering fan Ivan Andreevich Krylov bleau altyd de nasjonale skat fan spiritueel Ruslân. Syn fabel binne rjochtlik opnommen yn it goud literêre fûns fan ús lân en wurde studearre yn 'e skoalle-learplan. Wylst sokke wurken binne, is der ek in hoop dat minsken yn steat wêze kinne fan 'e lieders en ferheegje boppe de materiaalbestân fan it libben.