Caution! Oanbiedingen mei de belutsen dracht!

Wat is it sakramint? Dit is in spesjale, in bysûndere foarm fan it tiidwurd, dat stiet foar in teken fan it ûnderwerp foar syn aksje. Bygelyks, út it wurd "run" kinne jo in "rinnende" of "rinnende" foarm foarmje.

Sa't bliken docht út it foarbyld, de mienskip spilet yn op de fraach "wat?"

De noun of pronomen mei it kommunikaasje dy't it relatearret, wurdt partikuliere traffik neamd. (De âlde man, dy't fiskje wie mei fisk, lofts.) De stoarm, dy't sûnt moarns moanne kaam, kaam úteinlik út, en de doar iepene mei in frije geur.

Biedt in participle - boek foarm fan spraak. Yn petear, se wurde komselden brûkt wurde omdat in soad lêst spraak. Sels yn boeken is it net oan te rieden om se faak te brûken: de hingjende ein fan partijen meitsje it dreech om de betsjutting fan 'e sin te begripen, en de syntaktyske konstruksjes sels meitsje har harmony. M. Gorky leaude dat yn teksten dêr't in protte sokke suggestjes "lûke krije". Foarbylden? Please. Screaming, sjongen, lêzen, te schieten, ensfh. Om it oantal sibilanten te ferleegjen, meitsje de tekst lêzen, of, lykas Gorky sei, "dwaan sûnder ynsekten," it is better om de sin te ferfangen mei de belutsen partij. Foarbylden: In man rint by de stoep. In man dy't liedt lâns de stoep. Yn dit gefal binne de ûnderline konstruksjes synonym.

Sûnt it foarstel ta minskehannel wurde implicated boek karakter, doe't brûkt yn de mûnlinge (en soms yn skriftlik) faak hawwe serieuze flaters. Se wurde reden of stylistyk neamd.

Om it foarkommen fan sokke fouten te foarkommen is it oan te rieden om in oantal wichtige regels te behertigjen, wêrby't de sinnen mei partieldielingen yntsjinne wurde.

Regel 1.

Sûnt it partisip is de nominale foarm fan it tiidwurd, hat it gjin neidiel (dit is in verbale teken). Dêrtroch kin dit diel fan 'e sprek gjin gebrûk makke wurde mei it dielen "wolle". Yn it folgjende foarbyld is de sin mei de belutsen drachtemakker net goed ynboud. Ik besleat tegearre mei te gean mei de toeristen dy't op dizze top mei opstiene. De sin mei de subordinate klinkt rjocht. Ik besleat tegearre mei te gean mei de toeristen dy't dizze topgids klimme.

Regel 2.

De sakramintale turner kin net troch alliânsjes of alliïde wurden opbrutsen wurde. (Sûnt de soloist, ferrast troch de reaksjes fan it publyk, stopte hy sjongen). Dizze sin is ûnkrekt boud, it is betsjutting. Korresjearje. De soloist, ferrast troch de reaksje fan it publyk, sjongende.

Regel 3

Oanbiedingen mei de belutsen dracht (SW) moatte oanlein wurde sadat de software net apart ôfmjittet fan it wurd dat definiearre wurdt. Skoalbern dy't koartlyn yn it kamp kamen, rûnen nei it strân.

Regel 4

It wurd kin net yn 'e midden fan in sin mei in PO set wurde. Hy seach de breed iepen eagen fan 'e oerwinning fan' e famke. (Ferkeard ûntwerp). Hy seach de eagen fan 'e famke, breed mei ferrassing. (De goede sin).

Boude sinnen mei partisipaasjebeslach, it moat tawiisd wurde dat de sakraminten gjin takomstige tiid hawwe.

Yn 'e sin pleitet tsjintwurdich ferkiezingsferbân faak as definysje. Hy kin stean oant in definiere wurd of nei dêrby. Blikjes, bloeiend yn 'e binnenstêd, folle de loft mei in dizzying aroma. De lila bloeiende yn 'e binnenkant folle de loft mei in dizzying aroma.

As de belutsen turnt nei it definieare wurd sit, wurdt it skieden troch komma's. Yn it finster seagen wy in jonge jonge op 'e stoel. De jonge, dy't tichtby de wei stean, wrakte ús.

Dielnimmende ôfhinklikens foardat de bepaalde wurdkommas net nedich is. De fluchte wangen fan Marinka wiene as rûchige applen.

As de software ferwiist nei in persoanlik foarnamwurd, wurdt it altyd los. Ik, troch it lûd oanlutsen, rûn nei de strjitte. Oanlutsen troch it lûd, rûn ik nei de strjitte.

Oanbod is belutsen by minskehannel is maklik om te ferfangen in lestige stelling mei attributief clause. De boat, dy't op 'e heuvels droech, luts my oan. De boat dy't op 'e weagen swaaide luts my oan.