Russyske folk hjitte: foar bern en folwoeksenen. Russyske folk hjitte grappich

Russian folklore hat in lange skiednis. Ien tiid ferfangt in oare steat mear as ien kear weage om ophâlde te bestean, mar de doarpsgenoaten net tastean it ferlies fan harren erfgoed. Nei besite troch alle muoite mei har holle holden hege, is no in bloeiende Russyske folk hat net ferlern syn eardere grutheid. Eltse evenemint - de berte fan in bern, houlik of it rispjen - waard begelaat troch fleurige ferskes en dûnset. Artists faak feroare, mar de tekst is noch net ferjitten en trochjûn fen slachte oant slachte. Gayest sjenre wurdt beskôge as Russyske folk hjitte - koarte Rhyming lieten beselskippe fan dûnsje en spylje muzykynstruminten.

It begryp folkloare

Mûnlinge tradysje fan elke etnyske groep wurdt fertsjintwurdige troch in ferskaat oan sjenres. Nettsjinsteande it ûntbrekken fan ûnderwiis skriuwers lieten, leginden en wiere ferhalen, folklore fertsjintwurdige in serieuze filosofysk konflikt - de striid tsjin goed en kwea. Ljocht hat altyd bleaun in winner, dat ferklearret de optimistyske patos fan folkloare.

Folk literatuer is oars út syn aard en ynhâld fan it libben, de essinsje fan it ideologysk en artistike systeem en de begjinsels fan skepping en bestean. It is keunst makke troch gewoane doarpsbewenners en siet foar in breed skala fan minsken. Russian folkssangen en kûpletten wjerspegelje de drukken problemen en it libben fan gewoane minsken en froulju, dus harren ideologysk en tematysk ynhâld bringt altyd relevant. Gjin wûnder dat in pear liet faak songen net allinne doarpsgenoaten, mar ek stêd dwellers, en benammen nijsgjirrich te watch it ferrin fan de refrains yn de wurken fan de ferneamde dichters lykas Sergej Yesenin, Aleksander Blok, Vladimir Vysotsky, Bulat Okudzhava.

poëtika hjitte

Ûnder al folklore sjenres ditty is de jongste. Nei't ûntstie yn 'e njoggentjinde ieu, in koarte Rhyming ferskes waard ferspraat tidens de oprjochting fan Sovjet macht. Rusovedam wittenskippers hawwe net slagge om út te sykjen wa't wie de skriuwer fan de earste lietsje, sa wier om te sizzen dat it hat makke ynspannings om de hiele Russyske folk. De reden foar it optearen linen fan fers kin tsjinje as doarp eveneminten, in soldaat werom út 'e foarside, leafde ûnderfinings. Fanwege it feit dat dragers wiene uneducated doarp manlju en froulju, der wienen Russyske folk hjitte swarre dat yn elk locality waarden neamd yn ferskate wizen: pripevki, korotelki, skazuhi, korotushki, sobirushki, turntables. Nettsjinsteande it satiryske karakter fan de dichterlike rigels, harren skriuwers gjinien wie misledige, sels as leard yn in dream byld fan har hanneljen en dieden.

One Day

Yn tsjinstelling ta Epen en histoaryske lieten, dy't bestien foar in koarte tiid, it feroarjen fan de ynhâld en de oergong nei oare foarmen hjitte sjenre is altyd relevant fanwege syn komposysje en tematysk ynhâld. By Rhyming syn lieten faak reflektearje in reaksje oan it barren wer yn it iepenbier libben delsettingen of yndividuele bewenners. Haadrolspilers en dieders wiene meast faak jonges en famkes. Aktuele ûnderwerpen yn chastushkas leafde duorret op in nije kleur en hat gjin wurden in heech gefoel, in trúkje, dêr't soms moasten scoff.

Echko oh-oh-echko,
Morechko fertsjustere.
Vriendin smiet my, te,
Wy beide gorechko.

Los fan it aard fan - blide of sad - Russyske folk hjitte wiene posityf kleur en dûns útfierd troch famkes of jongens harmonieus spultsje. De tekst fan 'e útfierders miskien net ferlegen om te praten oer harren geheime gefoelens, kontakt op mei de publyk fersiken of straft.

Fisy op it ûntstean fan de term

Pripevok foargongers wienen spylje folkssangen, neamd "frequent". De brûkt foar de earste kear de term wie skriuwer Glebom Ivanovichem Uspenskim nei de ein fan de njoggentjinde ieu. Academician Aleksey Aleksandrovich Shahmatov, dy't studearre folklore, ynterpretearre oars hjitte Russyske folk. Tekst ferskes meastal moast wurde útsprutsen gau, sekuer en passe it ritme fan it dûnsjen of muzikale ynstrumint. Dit is wat der mei ús de bekende namme fan "ditty" fan "part" fan it tiidwurd.

In oare ferzje is dat haadwurd ôflaat fan it bywurd "faak" omdat de wurden waarden 'e mûle nommen mei in hege frekwinsje. Pripevki hie net sjoen as in folweardige artistike sjenre, hoewol't yn ús tiid quatrains ynnimme in wichtich plak yn 'e nasjonale liet kultuer.

Útfiere folle alles!

Hjoed Russyske folk hjitte - favorite sjenre is net allinnich de doarpsbewenners, mar ek yn it steedlik befolking. De earste fertolkers wienen jongfeinten, mar úteinlik koartswillige lieten binne sa dol op beppes en bern, dat gau se begûn te sjongen, minsken fan alle generaasjes. Under in fleurige tune akkordeon hast eltsenien koe bliuwe ûnbedimbere skonken, sa jong en âld start nei dûns en begûn te sjongen. Russyske folk hjitte foar bern beynfloede troch ferskillende smelle kring fan minsken mei en hawwe in ienfâldiger gearstalling. Songen lieten yn in lytse fakânsje yn in ûntspande sfear, en faak útfûn op de fly.

I baby Sveta,
Ik hâld dûnsje hjir
En ik hâld om te rêsten.
moaie skirt
Ik sil set yn in grientetún,
Ik kom hjir te dûnsjen
En de beammen rôlle.

Kûpletten ûntwurpen to sjongen lâns en dûns partners, sadat de gearstalling kin oanlein wurde yn 'e foarm fan dialooch. Faak arranged doarp wedstriden mei de winner, wa sil by steat wêze om te kommen mei mear as allinnich Rhyming ferskes.

De akkordeon - leuker!

It wichtichste skaaimerk fan de folkloare - syncretism - giet it om in kombinaasje fan ferskate keunstfoarmen. Yn Russyske folklore hat mei súkses kombinearre it wurd, muzyk en teater. Dizze tradysje is besletten leit yn rym, sa lieten songen by de begelieding fan 'e balalaika en oare ark. Dus entertainment waard mear perky en leuk, wylst se harsels besocht te dûnsje oan de tunes fan harmonics fuotten.

Ik dûnse en dûnse,
allegear fordylge galoshes.
Myn mem komt út 'e strjitte
Poker oerstreamde.

Russyske folk hjitte - grappich of sad - koe wurde útfierd ûnder de tradisjonele ynstruminten: balalaika, trommel, hoarn, houten reekskealen, klokken.

It probleem fan behâld fan Russyske folkloare

Gjin folk sil by steat wêze om te forlingje syn bestean sûnder de âlde tradysjes. Hjoed, grutte en lytse foarmen fan folkloare wurde opslein yn lytse stêden en doarpen, dêr't, as in pear ieuwen lyn, regele in kollektyf feestdagen, songen folkssangen en Russyske folk hjitte. Urban jonge minsken binne minder ynteressearre yn folkskunde, en de doarpsbewenners binne bewegende oan 'e stêden, dus wat risiko sjenres ferdwine hielendal. mear en mear groepen foarme op it grûngebiet fan Ruslân, dêrby as basis foar kreative folkssangen. Nije teksten binne skreaun, âlde forgetten, en fan har is krekt in boartlik melody en provosearjende kleur tekst. De wichtichste taak fan de bern - te bewarjen alle ferbale sjenres en drage fia kolossus jierren oan minsken neifolgjende ieuwen wisten oer de skiednis fan syn folk.