De bêste oanpassing fan klassike literatuer list. De ferfilming fan it klassike wurken fan de Russyske en Ingelske literatuer

Eltse ferfilming fan 'e wurken fan klassike literatuer hat altyd oanlutsen oandacht sawol kritisy en taskôgers. De lêzers binne mear easken as oare doelgroepen, lykas erkende masterwurken, troch de measte akkounts, moat in goed-screened of net fertoand by allegearre. Viewpoint produsinten en skriuwers faak net gearfalle mei de auteurs, mar oerdreaun losse ynterpretaasje kin resultearje yn in folsleine mislearring. Lykwols, dit net stopje de filmmakkers, en hja fierder te stal jouwe de ferneamde literêre bylden op it skerm. Under de protte films fan dizze soarte binne nochal in pear ûngelokkich falen Tapes sonken yn it ferjit, mar der binne guons, dy wolle om feroarings te bepleitsjen wer en wer, as it nij lêze in favorite boek. Dit tige súksesfol en heechweardich oanpassing fan 'e bêste klassike literatuer. In list fan harren favorite bands te hawwen elkenien, mar it is nedich om te identifisearjen dy skilderijen dy't opdien wrâld erkenning fan it publyk en de kritisy.

De bêste oanpassing fan klassike literatuer yn de USSR

Pear kin betwivelje it feit dat de Sovjet bioskoop joech de wrâld in soad slimme films, dat kin neamd wurde masterwurken. En om films troch bekende wrâld en húshâldlik wurken fan leafde en witte hoe't yn de Uny. De Sovjet-filmstudio 's wienen súksesfol, elk skerm oanpassing fan klassike literatuer. Dostojevski - it is ien fan de favorite skriuwers fan filmmakkers, oft Russysk of frjemd, mar de "Idiot" yn 1958 te oerwinnen dus net ien koe. Yuri Yakovlev, briljant kriget it byld fan prins Myshkin, spitigernôch, net begjinne te ferskinen yn it twadde part fan 'e ferfilming fan it ûnstjerlike roman troch Fjodor Michailovitsj, nettsjinsteande dat, de ferfilming fan it earste diel wie boppe alle lof.

"Oarloch en Frede" by Lva Nikolaevicha Tolstogo yn fjouwer dielen is dreech om te behearskjen, en noch dreger te heljen, mar de grutste Sovjet direkteur Sergei Bondarchuk makke sa goed as ûnmooglik. Syn motion foto fan deselde namme 1965-1967 model jierren yn fjouwer dielen - dat is it bêste foarbyld fan oanpassing fan de klassike wurken fan de Russyske literatuer. It is folslein allegear - grutte toanielspilers, spannende striid en skiednis sels, yn detail trochjûn oan it skerm.

De earste Sovjet films Mystical

Nikolai Vasilevich Gogol, ien fan de meast populêre binnenlânske klassikers wurken dy't besletten leit yn in bysûndere smaak en unike smaak. Movies "jûnen op in Farm near Goleniow" yn 1961 en "Wii" yn 1967 - in oar bewiis. Dit is in prachtige oanpassing fan klassike literatuer, transmitting in unike styl fan Gogol syn wurk mei in grutte regisseur en grutte cast wurdt noch hiel ús troch in protte generaasjes. "Wii" yn it algemien wie de earste film fan dit soarte yn de Sovjet-Uny, syn súkses wie ûnbeskriuwliks, en Natalya Varley foar langere tiid útsein Pannochka net neamd.

Satire yn film

Ilf en Petrov - dit is in klassiker út 'e tweintichste ieu, en begûnen om aktyf fuortsmite al. It is opmerklik dat de earste poging om te setten yn "12 stuollen" skerm wie net yn Ruslân. Yn 70-er jierren yn de USSR kaam krekt twa fan 'e ferfilming fan klassike literatuer. De list befettet sawol ferzjes fan 'e ferneamde roman. De earste yn 1971 waard útbrocht in twadielige film Leonida Gaydaya mei Archil Gomiashvili as Bender. Ut it stânpunt fan de direkteur syn wurk en de film wurdt dúdlik winnen. Fiif jier letter, yn 1976, Mark Zakharov hat útbrocht in TV film fan de fjouwer searjes, dêr't de rol fan Ostap gie nei Andrei Mironov. Nijsgjirrich feit: Mironov die audysje foar de rol yn de film Gaidai, mar net akseptearje de regisseur, ek al is it hjoeddedei yn de eardere Sovjet-Uny wurdt sjoen as in echte Ostap Bender. Dus de TV ferzje Zakharov bewiisde populêrder en de folksmûle biminde.

Sûnder de "Master en Margarita '- nee paad!

Ferskate wurken fan Michail Boelgakov besocht te film alles en folle, net allinne yn ús lân, mar ek yn it bûtenlân. Mar wês wis te selektearjen de ûnstjerlike komeedzje Gaidai, los basearre op it toanielstik Boelgakov yn 1973, "Ivan Vasilievich". Nettsjinsteande de oarspronklike ynterpretaasje fan 'e oarspronklike tekst en de oanpassing fan' e direkteur, it skript wurdt strang stok oan 'e basis fan it toanielstik, goed, fangen phrase al mei al waarden nommen krekt út it boek. Dit is in treflik foarbyld fan in net-kanonike oanpassing fan klassike literatuer dy't krigen net earder meimakke populariteit en sjoggers leafde foar in soad desennia. De film bliuwt relevant oant hjoed de dei. Mar de meast prachtige, beweecht en sekuere film krige in twa- dielige televyzje projekt "Heart of in hûn" yn 1988, dat wie tige priizge troch kritisy en ûntfong in protte prizen, mar dizze film is noch altyd de bêste en favoryt foar in ferskaat oan doelgroepen. Regissearre troch Vladimir Bortko makke dizze oanpassing oan it effekt fan 'e "Sepia" om better útdrage' e sfear fan 'e tiid, dat hy koe skine. No, de wichtichste rollen waarden keazen echt opmerklike akteurs - Eugene Evstigneev Vladimir Tolokonnikov dy't ongelooflijk realistysk recreated bylden fan Transfiguraasje heechlearaar en bal.

In foarbyld fan 'e bêste oanpassings fan klassike wurken fan de Russyske literatuer yn de FS

Wûnderlik genôch, mar faak besiket te produsearjen Hollywood ferfilming fan it klassike wurken fan de Russyske literatuer, mar, helaas, foar it grutste part binne se nochal falen, om't de Amerikanen sille nea begripe de mysterieuze Russyske siel. Lykwols, net allegear fan harren besykjen fail, wat in ljochtsjend foarbyld fan in ferfilming yn 1965, de roman Borisa Pasternaka "Dokter Zjivago". Fan alle films útbrocht troch "Metro Golden Mayer", dizze tape is faaks ien fan de meast súksesfolle. Sy ek rangiert achtste yn de list fan heechste-grossing films yn de Amerikaanske skiednis en hat krigen mar leafst fiif "Oscars". Dit ferhaal die bliken, ferrassend, hiel oertsjûgjend en gefoelfolle.

Passy foar Karenina

Amerikanen binne ek dol op Lva Tolstogo, benammen syn "Anna Karenina." Twa fan deselde namme 'e ferfilming fan klassike literatuer - Russysk, mar mei in Amerikaansk smaak - mar te sjen nei. De earste kaam út wer yn 1935, spile de rol fan Anna ûnneifolgber Greta Garbo, dy't waard de bêste aktrise fan it jier tank oan dizze film, en de lêste, troch de wei, wûn de Grand Prix op it Feneesje Film Festival. De twadde kear Hollywood hat besletten om encroach op it grutte wurk yn 2012. Staging kaam út hiel helder en spektakulêre, en it publyk wurdearre it op syn wiere wurdich, dat is krekt de miening fan in protte fan harren, Kira Naytli koe net hielendal te brûkt om de ôfbylding Karenina. En yn 1999, de bûtenlânske skerm ferzje hat ûndergien sels Poesjkin, en suksesfol. Reyf Fayns en Liv Tyler hawwe perfekt coped mei har rollen yn 'e film "Onegin", en Tyler as bêste bûtenlânske aktrise sels sein Russyske Gilde van Film Critics.

Ingelsk romantyk

Net frjemd Amerikaanske filmmakkers en de ferfilming fan it Ingelske klassike literatuer. Benammen leafde te stal jouwe op skerm e wurken fan ien fan 'e populêrste Britske skriuwer Dzheyn Ostin. Bygelyks, "Pride and Prejudice" ferfilme safolle as acht kear, mar de meast slagge besykjen - in mini-searje fan seis rige yn 1995 mei Kolinom Fertom en Dzhennifer El yn it lead rollen. Dit prachtige ynstelling is hiel sekuer overbrengt geast fan de tiid en de essinsje fan it hiele wurk. In soad nominaasjes en prestizjeuze prizen, en ek tankber taskôgers - de bêste yndikator fan kwaliteit fan it projekt.

Bronte susters

Itselde lot befell de wichtichste romantyske boek fan alle tiden, "Wuthering Heights" Emily Brontë. Dat is har iennichste roman, mar hy filme fyftjin kear: yn 1920 kaam út 'e films, de rige basearre op dizze geweldige produkt. It is in klassyk ferklearring fan de film yn 1939 mei Merle Oberon en Lourensom Olive yn de haadrollen. Mar liet in pear keunst-house ferzje fan 'e ferfilming fan' e klassike roman troch direkteur Andrea Arnold yn 2011. Ungewoane ynterpretaasje toande de tsjustere kanten fan it wurk, en it wichtichste personaazje die Afro-Amerikaansk, dat folle tichter by de plot fan it boek. De film wie tige ryk en yndrukwekkend.

"Dzheyn Eyr" Sharlotty Bronte hat ûndergien oanpassing fan in bytsje minder, yn totaal njoggen kear, noch dy moaie en tryst leafde ferhaal fan 'e meast ekspressive en sensueel waard argivearre yn it lykneamde 1996 film regissearre troch Franco Zeffirelli. De boppesteande films - is de meast bysûndere en nijsgjirrich oanpassing fan de klassike literatuer fan Ingelske Romantyk.

Ingelske realisme

Charles Dickens - in master fan 'e minsklike ûntsluting, ûndeugd, hy luts oan it ljocht meast unsightly har. Faaks dêrom syn boeken binne sa sterk en spannend. Yn dit gefal, de ferfilming fan de klassike literatuer wie tige sterk. As foarbyld, de film is beruchte sjeny Romana Polanski "Oliver Twist", útbrocht yn 2005. En hoewol't de direkteur hat feroare in soad yn 'e skiednis, wêrtroch't it minskliker, binne de wurken fan Dickens út dit is net ferlern, mar krekt oarsom, foarby yn syn oarspronklike foarm.

In oare goede besykjen om film de ûnstjerlike wurken fan 'e Ingelske skriuwer - in drama yn 2012 ûnder de namme fan "Great Expectations", in mienskiplik produkt fan Brittanje en de Feriene Steaten. In prachtige seleksje fan de akteurs en ûnútsprekliks sfear kompensearjen guon fan 'e plot stadige tempo, mar de geast fan it Ingelske klassiken foarby perfekt.

legindaryske film

Ferhalen fan leafde hat altyd west de fokus fan de bioskoop, lykas taskôgers fanwege harren leafde. En as it in bekende leafde ferhaal, berne tank oan it sjeny Amazing skriuwers, sa'n oanpassing fan klassike literatuer binne yn de skynljochten yn de earste plak. Yn 1939, it earste kleur funksje film, sketten op de "Technicolor" technology wie melodrama 'Gone mei de Wind, "regisseur Victor Fleming, basearre op de roman by Margriet De Mitchell, dy't waard in kultus klassyk romantyske films fan de tweintichste ieu. Se krige in rekôr oantal "Oscars". Viven Li en Klark Geybl, of leaver, harren personaazjes, Scarlett O'Hara en Rhett Butler, hawwe wurden symboalen fan harren tiid.

Klassyk Amerikaanske literatuer fan de tweintichste ieu

Under Amerikaanske skriuwers binne ek in soad treflik persoanlikheden, dat kin feilich neamd in klassiker en sjitte harren film Jzn. Boek "A Farewell to Arms" troch Ernest Hemingway moast film yn syn libben, en hoewol't de skriuwer sels waerd kjel alternative finale optredens, in film yn 1932 mei de ûnneifolgber Geri Kuperom draaide út krekt great. Yn 1962, op 'e skermen út' e ferfilming fan Harper Lee syn roman "Om Kill in Mockingbird" by hokker, de skriuwer ynfierde de annalen fan de klassike Amerikaanske literatuer. De wichtichste akteur fan dit dramatyske films, in foaroansteand akteur yn Hollywood op it stuit Gregori Pek, krige de "Oscar" foar syn rol as Atticus Finch, likegoed as goedkarring en in echte nocht oan de skriuwer fan 'e roman. Trettjin jier nei it boek fan Ken Kesey syn "Ien Vloog Over the Koekoeksnest Nest" frij kaam, yn 1975 de wrâld seach deselde film mei in briljante Jack Nicholson yn 'e titel rol, hat wurden hast populêrder as it boek sels. Oanpassing fan klassike literatuer - in fruchtbere fjild yn 'e film. Sa we moatte ferwachtsje nije en nijsgjirrige skilderijen.