Persoanlik foarnamwurd, of in bytsje fan 'e grammatika

Foarnamwurd - it is in part fan spraak, tsjut op it foarwerp of har teken, mar net neame him. It earste sifer fan de dielen fan spraak binne persoanlike foarnamwurden, dy't meastal hannelje as foarnamwurden, haadwurden. Litte we sjogge nei har funksjes yn in frjemde taal. Persoanlike omnamwurden yn de Russyske taal, wy witte hiel goed en kinstige brûke yn harren spraak (sawol mûnling as skriftlik). Mar as wy binne net lânseigen Ingelske sprekkers, kinne wy net yntuityf begripe de regels fan it brûken fan inkele foarm fan foarnamwurden. It ding is dat dit diel fan 'e spraak is wat oars yn syn grammatikale funksjes yn beide talen. Fansels, de persoanlike foarnamwurden yn it Ingelsk en Russysk binne feroare yn tal en persoan. Mar fierder as dat, binne der in protte ferskillen dy't gâns ynfloed op de útlis en begryp.

Sa, de persoanlike foarnamwurden yn 'e Ingelske taal yn it foarstel kin wêze yn de nominatyf en de "objekt" gefallen. Se meastal ferskine as in namwurdlik diel fan it stelde, of Act as ûnderwerp: It is har (in ûnderdiel fan de nominale predikaat). Ik wit noch dat famke (subject).

Tink derom dat it konsept fan it objekt fan 'e saak bestiet net yn it Russysk. It foarnamwurden Act as in oanfolling, direkt of yndirekt. Dit nominative hiel gewoan uterings brûkt by folk wiisheid.

Karakterisearre troch it feit dat it persoanlik foarnamwurd ik nea stavere mei in lytse letter, los fan 'e posysje yn in sin. Boppedat, as it wurdt brûkt tegearre mei oare persoanlike foarnamwurden of haadwurden, it moat wêze neidat har: Jo en ik kinne it dwaan rjocht no.

As wy beskôgje de Ingelske taal yn termen fan etikette, kinne jo ek fine guon fan de funksjes. En dy't kenne him in bytsje, konfrontearre mei it feit dat dêryn it konsept "jo" en "do" net ferskille letterlik. Om begripe wa't se binne, dan moatte wêze bekend mei de kontekst.

Fansels, ien kear is der in miening dat de Britten en Amerikanen hawwe te krijen mei elkoar al te fertroude en "poke" oan elkoar, net earbiediging noch leeftyd noch status, noch insubordinate. Mar dat is net wier. Meast wierskynlik, se, krekt oarsom, jilde foar elk, "jo", sa't bliken docht út 'e oanwêzigens fan ferâldere foarmen mei "do de", dat krekt betsjut "dy." Mar om 'e 18e ieu, dat ferdwûn út de sprutsen taal, en it is te finen allinnich yn religieuze geskriften. Omdat it persoanlik foarnamwurd Jo binne no ferfangt dizze twa foarmen.

It foarnamwurd Ynhâld oersetten yn Russysk, wy rjochtsje op wat it betsjut "it is." Mar it is net útfiere har betsjutting, want yn it Ingelsk it wurd ferfangt de namme fan al de nammen fan bisten en inanimate foarwerpen, en it ras is net wichtich. Opfallend is dat de foarnamwurden hy en hja oan bisten binne ek nuttich, mar allinne by it brûken fan harren karakteriseren pets. Persoanlik foarnamwurd It kin oerset wurde as "It»: It is in jonge - It is in jonkje. De lêste funksje fan it foarnamwurd is dat it fungearret as in formeel fak yn sokke ûnpersoanlike sentences, wêryn ferteller fan de tiid, it wurk dien of purported ôfstân en it waar yn it algemien.

It is fan belang om te ûnthâlden de oersetting fan dy tredde persoan Wurden wurde brûkt yn plak fan haadwurden. It feit is dat yn 'e Ingelske taal, dat besit effekt op de kar fan tiidwurd winske foarm.

Se persoanlik foarnamwurd wurdt brûkt om te ferwizen nei sawol animate en inanimate foarwerpen.

Yn it algemien, de analyze fan 'e persoanlike foarnamwurden yn beide talen, hjir moat opmurken wurde dat der tusken harren mear oerienkomsten as ferskillen. Lykwols, dit betsjut net dat se hielendal gelyk en net nedich ekstra hifkjen en analyze fan besteande funksjes. Taal - is, boppe alles, it produkt fan nasjonaal besef. Dêrom, foardat it omgean mei de oersetting, jim moatte zorgvuldig ûndersykje alle beskikbere mooglikheden om te gean mei de taak.